Zavallı halqım


Qonuratlı. Zavallı halqım // Emel1931, № 7

Bugünlerniñ emiri içün

 

Ay zavallı halqım, kene bilmem ne içün uyuştıñ?

Ses çıqarmay, baş kötermiy, bayğuş bayğuş yatasıñ?

Bir zaman mecitiñ içün asırlarınen buyuştıñ,

Bugün neden barlığıñı tüpsüz carğa atasıñ?

 

Teniñ canlı cenazeday tenişirge salınğan,

Özlügünden yaratılğan quzğunlarnen sarılğan;

Közleriñnen, tiliñ başda çıqarılub alınğan,

Kevdeñ tekmil parçalanğan, ğarib başıñ carılğan…

 

Aç quzğunlar muçeleriñ özara, pay yetelir

Nefis boya, kimerde bir bolmay, turmay qavğada;

Kimerde de bir birinen añlaşılmay keteler,

Ne de bolsa uyken rahmet oqutalar cavğada

 

Ey halqımnıñ can tamırı işçi, emekli qollar

Ey zavallı nur körmegen, yersiz, yurdusız köy halqı,

Ey bunlarnıñ haqlarıñ qorçalağan – yaş buvunlar,

Yuqlaysızmı, cansızsızmı, qayda milletniñ haqqı?

 

Ey halqımnıñ ocaları, ey ziyalı başları,

Ey siñliler, ey şevqatlı, paq yürekli analar,

Yıqıla hep Kâbenizniñ duvarları, taşları;

Barlığıñız, haqqıñız da bugün otaqqa yanalar!

 

Ey milletiñ bayı, kedayı, qadın erkeki keliñiz,

Unutmañız, hiç bir vaqıt ‘haq berilmez, alınır’!

İşte bunı almaq içün aqsun, taşsun seliñiz,

Bunday ketse canımızda belkim otaqqa salınır!!!

 

Special thanks to the instructor of the Crimean Tatar literature Tair Kerim and postgraduate student Refat Abdulzhemil for their exceptional assistance with transliteration from the Arabic script

Image

Modern transliteration from the Arabic script

© Maksym Mirieiev 2012